Zmieniające się oblicze sztuki
Początki sztuki na południu Afryki sięgają prehistorii. Niektórzy twierdzą, że tutejsze tradycje artystyczne są najdłuższe na świecie. Sztuka naskalna ludu San rozwijała się aż do II połowy XIX w. Jej przykłady można dziś znaleźć w Górach Smoczych i na obszarze od Wschodniej Prowincji Przylądkowej do Lesotho i Suazi, jak również w górach prowincji Limpopo i na płaskowyżu w głębi lądu, nad rzekami Vaal i Oranje (w RPA znajduje się ponad 15 tys. udokumentowanych stanowisk archeologicznych). Misterne wizerunki zwierząt i postaci ludzkich, malowane lub rzeźbione na ścianach skalnych, były przypuszczalnie wykorzystywane do praktyk szamańskich - uznawano je za ogniwo łączące świat realny z duchowym. Rzeźby w drewnie, ozdoby z koralików, wyroby koszykarskie i garncarskie powstawały tu od stuleci - zarówno na codzienne potrzeby, jak i dla ozdoby. Dziś wciąż tworzy się rzeźbione zagłówki, figurki inicjacyjne czy ozdobne drzwi, taborety i narzędzia. Ozdoby z koralików wyrabia się w całej Afryce, ale bodaj najbardziej niezwykłe z nich są dziełem Zulusów. Pierwotnie traktowane jako symbol statusu społecznego, dziś coraz częściej trafiają do turystów. Oryginalne wzory, wykorzystujące wyłącznie tradycyjne koraliki, ustępują miejsca plastikowi, agrafkom i innym bardziej współczesnym materiałom naszywanym na ozdobne koce.
Zachodnie wpływy.
Malarstwo i sztuka Zachodu trafiły do południowej Afryki wraz z pierwszymi odkrywcami. Z wczesnym malarstwem południowoafrykańskim kojarzą się nazwiska XIX-wiecznych "kronikarzy"', m.in. Thomasa Bainesa (1820-1875), Fredricka 1'Onsa (1802-1887) i Thomasa Bowlera (1812-1869), których prace można zobaczyć w wielu muzeach i galeriach w całym kraju.